Dziś głównym bohaterem bloga będzie mój trzeci ukochany syn - siostrzeniec Kubuś. Oczywiście fakt, że go uwielbiam, nie ma tu najmniejszego znaczenia. No dobra trochę ma :) Za zgodą mojej Siostry Kasi udostępniam Wam film z osiągnięciami Kuby. Kuba ma zaledwie 21 miesięcy, czyli niespełna 2 latka. Jak zobaczycie na filmie rozpoznaje warzywa i owoce (nie tylko te podstawowe). Chciałabym abyście zwrócili szczególną uwagę na jego proces myślowy. Chwile, kiedy wyraźnie widać, że się zastanawia. Powtarzam ma zaledwie 21 miesięcy! Co jakiś czas ulega rozkojarzeniom, co jest naturalne absolutnie w tym wieku, jednak sam proces skupienia się na dobrej odpowiedzi wymaga od niego bardzo dużego wysiłku. 

Oto jak uczymy dziecko... MYŚLEĆ.

 Także tutaj wielokrotnie pisałam o tym, że ćwiczenia które wykonujemy z Antkiem, są w dużej mierze ćwiczeniami ogólnorozwojowymi, wpływają więc na sposób postrzegania świata, rozumienie go i poznawanie. W dalszej mierze ułatwiają proces nauki czytania i pisania, a także liczenia. Niby nic... a jednak. Tym wpisem pragnę przekonać Was, że to co robimy ma głębszy sens i naprawdę ułatwia proces nauki w szkole - dotyczy to także dzieci bez "dysfunkcji", a właściwie przede wszystkim ich. Bo przecież my, Mamy dzieci, które np. nie słyszą, wiemy, że rehabilitacja w domu jest kontynuacją pracy ze specjalistą. Wiemy o tym, że proces "mówienia" w domu z dzieckiem stanowi o jego przyszłości. I nie ma przeproś. Jest mus i już. Czy jednak Mamy dzieci zdrowych maja taki prymat?

 Przy okazji nauki mówienia, ćwiczeń prawidłowej artykulacji oraz innych logopedycznych zajęć, robimy coś niezwykłego. Ćwiczymy mózg dziecka. Tak, aby w przyszłości mogło łatwo i szybko zapamiętywać informacje, tak aby nie miało problemów z dysgrafią, dysortografią i dyskalkulią. Zapytacie "i po co, zamiast beztrosko bawić się z dzieckiem, mam je tak męczyć?" Po pierwsze dziecko na wczesnym etapie rozwoju, ćwicząc z mamą (bądź tatą, ale takich przypadków nie znam) świetnie się bawi. Buduje relację. Uczy się komunikowania, mimiki, gestów. Po drugie mózg dziecka nie zna słowa nauka, więc to co robisz odbiera jako świetną zabawę.

Uwaga! Istnieje realne zagrożenie (wiem z własnego przykładu), że dziecko szybko przyzwyczaja się do tego typu spędzania czasu i potrafi wyciągnąć karty do nauki np. w poczekalni u lekarza, chcąc spożytkować marnowany tam czas :)

Zostawiam więc Was sam na sam z Kubą. Zobaczcie, jakie efekty przynoszą nasze ćwiczenia.

Pozdrawiamy!

PS. Dziś Antek wypowiedział swoje pierwsze zdanie: Mamo! Wszyscy mają telefony, tylko ja nie mam! Ech... pękam z dumy, chociaż wolałabym, aby pierwsze zdanie dotyczyło książek. No, ale dobra. Nie czepiam się ;)

Wielokrotnie pytacie mnie, na jakim poziomie jest rozwój mowy Antosia. Po ostatniej wizycie w Poznaniu, usłyszeliśmy, że Antoś jest w dolnej granicy mowy rówieśniczej. Antek ma dobrą melodię języka, to znaczy mówi w umiarkowanym stopniu głośności. W mowie potocznej pojawiają się liczne substytucje czyli zamiany głosek np. Kofam, tot (kot) itd. Zamienia także dość często końcówki fleksyjne, co podobno jest "normalne" w jego wieku. Gdybym miała określić jego zasób słów to w obrębie części mowy wyglądałoby to mniej więcej tak: czasowniki ok. 40, rzeczowniki do 50, przymiotniki do 20 (te liczby nie zmieniają się bardzo w kontekście użycia w mowie swobodnej bądź użycia sugerowanego, czyli w opisie obrazków). Bardzo nas cieszy, że Antek swobodnie posługuje się także wyrażeniami przyimkowymi (tu do 10 w swobodnym użyciu).

W mowie Antka dużo słów jest artykulacyjnie wyraźnych, ale i wiele użytych w nieodpowiedniej formie wraz z substytucjami. Ogólnie wygląda to tak, że w melodii językowej, tzn. w toku wypowiedzi, pojawiają się pojedyncze słowa, zdania proste i już kilka razy zdania złożone. Czyli ta forma mówienia po "chińsku" schodzi na plan drugi, ustępując miejsca prawidłowym sformułowaniom. To naturalna droga wchodzenia w mówienie dziecka implantowanego. Na początku jest melodia, później pojedyncze słowa, następnie proste zdania i w końcu efekt finalny. Dlatego czeka nas dalsza praca :).

Wczoraj ćwiczyliśmy na kartach Metody Krakowskiej najpierw powtarzając przymiotniki: suchy/mokry, pełny/pusty, duży/mały, wesoły/smutny, brudny/czysty, zamknięty/otwarty.

Drugie ćwiczenie na jakim się skopiliśmy dotyczyło logicznego myślenia, ale i czytania. Zadaniem Antka było ułożenie 3 rysunków zgodnie z następstwem zdarzeń oraz dopasowanie do tych oto rysunków podpisów. To co ułożył musiał przeczytać. To wyraźny efekt nauki czytania globalnego oraz wprowadzania paradygmatów :).

A oto nagranie:

Popołudnie spędziliśmy grając w piłkę i malując obrazki. Odwiedziły nas dwie kuzyneczki - Klara i Weronika, więc było artystycznie i bardzo wesoło :).

Wczoraj zupełnie przypadkiem, robiąc zakupy w Biedronce (bardzo lubię tę sieć sklepów), wpadła mi w ręce super rzecz. Książeczka plus karty obrazkowe Pierwsze słowa, czyli rozwijające zabawy dla maluszka.

W takim zestawie znajdują się trwałe karty edukacyjne i mini poradnik dla rodziców, pod hasłem Jak wspierać rozwój mowy u dziecka. Całość w kolorowym i przyjaznym opakowaniu. Autorami tej pozycji są Natalia i Krzysztof Minge, psychologowie specjalizujący się we wspieraniu wczesnego rozwoju dzieci. Popularyzują oni metodę Glenna Domana  (to sposób nauczania bardzo małych dzieci czytania oraz podstaw matematyki) i prowadzą konsultacje oraz warsztaty dla rodziców, którzy chcą swoim dzieciom dać szansę na pełne wykorzystanie wrodzonego potencjału. Oczywiście te karty obrazkowe to nie jest pełen kurs nauki czytania :). Niemniej może stać się wspaniałym zaczątkiem do kreatywnego i edukacyjnego wspierania mowy u dziecka. Taka wczesna zabawa w nauczanie nie tylko dostarcza dzieciom niezbędnych umiejętności, ale i rozbudza w nich ciekawość świata. Przede wszystkim stymuluje mózg dziecka do rozwoju, przez co zwiększa jego potencjał z którego dziecko będzie korzystało przez całe życie. To trening koncentracji, zapamiętywania oraz lepszego i łatwiejszego radzenia sobie z nauką. W załączonej książeczce znajdziecie również propozycje zabaw z kartami. Naprawdę uważam, że warto się w nie zaopatrzyć, po to chociażby, aby mądrze i kreatywnie wspierać rozwój swojego dziecka. Ja już zakupiłam dla mojego Chrześniaka Kuby :).

I wciąż powtarzam, gdybym mogła, namówiłabym wszystkie mamy (szczególnie dzieci zdrowych), aby wprowadzały do zabawy elementy ćwiczeń ogólnorozwojowych. To naprawdę zaowocuje w szkole łatwością przyswajania wiedzy oraz umiejętnościami ogólnopoznawczymi. Zachęcam :).

Wczorajszy dzień, z racji tego, że Antek nie był w przedszkolu (zaspaliśmy po wyczerpującej wycieczce do Pacanowa) był podzielony na dwie tury zajęć. Pierwsze prowadziłam ja (ok. 10 rano Antek jest w swojej szczytowej formie), drugie (ok. godz. 17) prowadziła logopeda Madzia. Ogólnie wyszło na to, że naprawdę zrobiliśmy dużo. Tak to ja lubię :).

Na naszych zajęciach skupiliśmy się na wyrażaniu emocji. Niezastąpione w tym ćwiczeniu były karty edukacyjne, które zakupiliśmy całkiem niedawno (Link: www.facebook.com/bluesky.gadomski). 

My rozpoznawaliśmy smutną i wesołą minkę i mówiliśmy o miłości. Antoś całkiem biegle posługuje się słowem kocham i używa go dość często w kontekście swojego uczucia do członków naszej rodziny i kotów :). Nowością w tym ćwiczeniu było słowo pozytywny. To trudne, ale do wyćwiczenia :).

Kolejne ćwiczenie to percepcja wzrokowa. I tu znów ogólne zaskoczenie, bo tym razem zadaniem Antka było połączenie określonych przedmiotów w tzw. labiryncie. Tu dała znać o sobie metoda globalnego czytania. Rozwiązanie tego zadania zajęło mu niespełna minutę.

Przy okazji pracy z książeczkami zrobiliśmy jeszcze rysowanie po śladzie oraz szukanie różnic w przedstawionych obrazkach. Wszystkie te ćwiczenia stymulują rozwój lewej półkuli mózgu:)

Ćwiczenia z Madzią zaczęłyśmy od dwuelementowych sekwencji - przy okazji powtórzyłyśmy przymiotniki jakościowe, zawsze wprowadzane w opozycji - w tym przypadku duży/mały.

Ćwiczenie:
Ustawiamy na stole dwa przedmioty (zawsze takie same), jeden duży, drugi mały. Zadaniem dziecka jest powtórzenie sekwencji czyli ustawienie w odpowiedniej kolejności pozostałych elementów: Duży, mały, duży, mały itd. Ćwiczenie to można rozwinąć poprzez tzw. uzupełnianie sekwencji czyli wybieramy z ustawionego szeregu dwa misie i prosimy dziecko aby prawidłowo je wstawiło ponownie:




Kolejne ćwiczenie dotyczyło liczby mnogiej. Tym razem nie było łatwo, bo w zadaniu pojawiły się rzeczowniki nieregularne. To ćwiczenie zrobiłyśmy bawiąc się w dopasowywanie takich samych elementów z rozsypanki, przy okazji trenując percepcję wzrokową. Zadaniem dziecka jest odnalezienie obrazka z takim samym rysunkiem oraz właściwe wskazanie liczby mnogiej.


Bardzo lubianym przez Antosia ćwiczeniem jest trening pamięci słuchowo-ruchowej. My ćwiczymy ją na czterech różnokolorowych kwadratach. Rozkładamy cztery różnokolorowe kwadraty i młoteczkiem uderzamy kolejno np. w pierwszy 1 raz, w drugi 2 razy, trzeci opuszczamy, a w czwarty 3 razy. Zadaniem dziecka jest powtórzenie tej sekwencji ruchów. Wbrew pozorom jest to bardzo trudne i wymaga dużego skupienia.

Na koniec zostawiłyśmy zadanie trudne, tym bardziej, że dla Antka za każdym razem obrazki są zupełnie nowe. Tym razem dostał historię o dzieciach, które wyszły z przedszkola na plac zabaw, aby się pobawić. Jego zadanie polegało na ułożeniu w porządku chronologicznym obrazków oraz stworzenie krótkiej historii, która o tym opowiada. To naprawdę cięzkie zadanie, zwłaszcza przy ograniczonym zasobie słów. No, ale wspólnymi siłami daliśmy radę :).


To był naprawdę pracowity i upalny dzień :).
Ogólnie wyszło...

U nas trochę nowości. Przede wszystkim mamy nowe pomoce do zajęć domowych. Cieszę się z tego ogromnie, bowiem w naszej rehabilitacji nadszedł taki moment, że chcąc poszerzać zasób Antkowego słownictwa, potrzebowaliśmy dodatkowych pomocy edukacyjnych. Antek już umie nazywać niektóre czasowniki, zna także określoną liczbę rzeczowników podstawowych. Chcąc wejść na wyższy poziom potrzebowaliśmy takiego pomocnika, który ułatwi nam przyswajanie nie tylko nazewnictwa rzeczowego, ale i abstrakcyjnego. Oczywiście mogliśmy skorzystać z aplikacji komputerowych. Szczerze mówiąc, miałam nawet taki pomysł. Skutecznie jednak wybiła mi to z głowy nasza pani psycholog z Ośrodka Rehabilitacji Laryngologicznej w Poznaniu. W rzeczowy, ale dobitny sposób, wyjaśniła mi, jaki wpływ mają nośniki elektroniczne na umysł i funkcjonowanie dziecka, a nawet na jego emocje. Okazuje się, że ćwiczenia analogowe zmuszają do większego wysiłku umysłowego, a przede wszystkim, nie pobudzają i nie hamują niepotrzebnych emocji.

 Znalezienie pomocy, które spełniałyby nasze oczekiwania, nie było łatwe. Po pierwsze szukaliśmy obrazków rzeczywistych, nie animowanych. Jest to kolejny bardzo ważny etap w rozwoju dziecka i niestety często bagatelizowany. Dziecko patrząc na obrazy rzeczywiste przypisuje im odpowiednie znaczenie, innymi słowy koduje je w rzeczywistości. Obrazki bajkowe, czy animacje są odpowiednie dla dzieci na niższym poziomie rozwoju, które wchodzą dopiero w pierwszy etap nazewnictwa. Bohaterowie bajek mają bowiem pozytywne konotacje (pozytywne skojarzenie nie z nauką, a z zabawą). Oprócz obrazków chciałam także, aby pod każdym z nich znajdował się podpis. I tu kolejne schody, bo podpis musi być wykonany czcionką bezszeryfową (prostą) - służy to przede wszystkim trenowaniu ćwiczenia czytania globalnego (to metoda, której jestem wielką fanką). Jak już wspomniałam poszukiwałam tematyki szeroko rozbudowanej - od nazw warzyw takich jak fasola, buraki, kapusta, do abstrakcyjnych, takich jak burza, tęcza, zorza polarna.

Jakaż była moja radość, kiedy w końcu (zupełnie przez przypadek) natknęłam się na takie karty na jednej z grup facebookowych. Po natychmiastowym kontakcie karty były u mnie zaledwie po 3 dniach.

Oto mam co chciałam. Obrazki są świetne nie tylko przy poszerzaniu słownictwa i ćwiczeniu na zasadzie pytań Co to?, ale także do opowiadania na podstawie określonego materiału ikonograficznego. Oto od jakich ćwiczeń zaczęliśmy:

Ćwiczenie 1. Pytania typu Co to?

Ja: Co to?

Antek: Statek.

Ja: Co robi?

Antek: Pływa.

Ja: Dokąd płynie?

Antek: Do domu.

Ja: Jak płynie?

Antek: Szybko.

Ćwiczenie 2. Opowiadanie:

Antek: Statek płynie, w morzu pływa też ryba. Antoś boi się pływać sam, bo ryba może być zła. Antoś lubi pływać z mamą z tatą i z Olkiem. 

Przytoczyłam oryginalną wypowiedź Antka, aby pokazać jego zasób słów oraz umiejętność budowania zdań. W jego opowiadaniu pojawia się nazewnictwo własne, rzeczowe i abstrakcyjne. To umiejętność, którą nabyliśmy w ostatnim czasie. Dlatego też, pod ścisłą kuratelą naszej logopedki Madzi, wprowadzamy kolejną pulę nazw, czyli stymulujemy funkcje poznawcze i poszerzamy wiedzę o świecie.

Ćwiczenie 3. Odniesienie obrazka do rzeczywistości:

Ponieważ obrazki są rzeczywiste, nie ma z tym większego problemu. Ćwiczenie wygląda mniej więcej tak: rozsypuję na stole karty z różnych kategorii, a jest ich kilka m.in. jedzenie, gesty, emocje, znaki, zwierzęta, pogoda i zjawiska atmosferyczne, wycieczki, podróże, środki transportu, owoce, wyposażenie domu, garderoba, dodatki, łazienka i higiena. Zadaniem Antka jest przyporządkowanie obrazka do rzeczy:

Ćwiczenie 4. Historia:

To ćwiczenie lubimy bardzo. Mieszamy kilka kategorii kart. Odwracamy obrazkami do dołu. Każdy z nas losuje jedną kartę i opowiada o niej historię.

Antek: To kura. Kura mieszka u babci Marysi i dziadzia Jasia. Kura ma jajka. Antoś lubi jajka. Jajka są żółte. A to kogut. Kogut jest zielony i żółty. Kogut też mieszka u dziadzia.

Szukałam bardzo długo. W końcu znalazłam. Cieszę się ogromnie i obiecuję, że będę wrzucać nasze kolejne ćwiczenia z kartami wspomagającymi rozwój mowy. Od razu dodam, że uzyskałam zgodę od Pana Grzegorza, aby móc polecić Wam jego stronę. Polecam bez dwóch zdań. I to nie tylko do rehabilitacji, ale przede wszystkim do ćwiczeń ogólnorozwojowych.

Link: www.facebook.com/bluesky.gadomski