Święta, święta i po świętach... Bardzo lubię okres Świąt Wielkanocnych zwłaszcza dlatego, że kojarzą mi się z nadchodzącą wiosną, zabawą na dworze i ukochanym słońcem, którego naprawdę jesteśmy spragnieni. Pogoda nas nie rozpieszczała, ale i tak spędziliśmy cudowny czas z najbliższymi. U nas do grona najbliższych zaliczyć należy moje kuzynki, kuzynów, ciocie i wujków... ot taka wesoła gromada. Kochamy się bardzo i co najważniejsze, zawsze możemy na siebie liczyć. Jak rodzą się dzieci, jak odchodzą nasi najbliżsi, jesteśmy razem. To cudowne wiedzieć, że Oni zawsze stoją po naszej stronie. Nawet, jak wdepniemy w niezłe... wyciągają rękę. Nigdy sami - zawsze z nimi. Te relacje mogą dziwić. Ale tak jest i już. Przed nami w najbliższym czasie dwie duże uroczystości w najbliższym gronie: wesele i chrzciny. Bardzo się cieszę, bo to kolejna okazja do spotkania i nacieszenia się sobą :)

Jesteśmy już w domu toteż i wróciliśmy do naszych ćwiczeń. Ups... przepraszam do naszych zabaw: Tym, razem na tapecie znalazły się liczby. Antek skończył 5 lat 23 marca. Zna liczby od 1 do 10 (choć w wymowie 9 i 10 brzmi podobnie). Nie mniej oprócz samego ćwiczenia mniej - więcej zaczęliśmy wprowadzać proste działania z dodawania i odejmowania. Szczerze powiem, że wciąż zaskakuje mnie fakt, że Antek wymaga tylko jednego pokazania danej czynności i wyjaśnienia. Dalej radzi sobie absolutnie sam. Dlatego, na ostatnim webinarze o tym mówiłam, stymulacja prawej i lewej półkuli mózgu jest taka ważna. Dziecko po prostu natychmiast przyswaja określoną wiedzę. To nie jest tak, że nasz mózg jest w stanie ogarnąć wszystkie treści bez wcześniejszego treningu. To jak z bieganiem. Jak nie trenujesz to nie masz po co startować w maratonie. Nie dasz rady. Tak samo jest z ćwiczeniami mózgu. Dzieci uczą się z niespotykaną już w późniejszym wieku łatwością, ich potencjalny iloraz inteligencji jest wyższy niż u najbardziej inteligentnych osób dorosłych. My rodzice możemy stymulować rozwój mózgu dziecka poprzez wspólną zabawę oraz aktywne obcowanie z dzieckiem. Takie ćwiczenia mają wpływ na myślenie przestrzenne, percepcję, koordynację wzrokowo-ruchową. Pamiętajcie! my nie jesteśmy tylko nauczycielami przedmiotu ale przede wszystkim WPROWADZAMY DZIECKO W ŚWIAT PROCESU NAUKI. Zachęcajcie dziecko do podejmowania prób!

Dziś pokażę ćwiczenia na kartach "Wiedzy na horyzoncie" (to ta sama seria co Warzywa i Owoce).

 Ćwiczenie 1. 

Zaczęliśmy od ćwiczeń najprostszych, czyli wybraliśmy 10 kart przedstawiających 10 kolejnych liczb. Każdą liczbę nazwaliśmy po czym wspólnie policzyliśmy elementy na jej odwrocie. Na stole ułożyliśmy karty w kolejności od 1 do 10. Kolejny zestaw (całość zawiera 3 zestawy kart od 1 do 10) wręczyłam Antkowi. Jego zadaniem było policzenie przedmiotów na karcie i dopasowanie do już wyłożonych. 

.Ćwiczenie 2.
Taka sama liczba. Karty dzielimy na 3 stosy (od 1 do 10). Wylosowaliśmy 3 karty z jednego stosu (były to 3, 7 i 8). Zadaniem Antka było znalezienie w pozostałych stosach tych samych liczb, lecz inaczej zilustrowanych.

Ćwiczenie 3.

 Rysowanie na plecach - Przed Antosiem ułożyłam wszystkie karty od 1 do 10 . Następnie na jego plecach (uwielbia to!) rysowałam wybraną liczbę. Antek miał wskazać, którą liczbę rysuję. Pomyłił się raz przy 8 i 3 :)

Ćwiczenie 4. 

Liczby są wokół nas. z 10 kart od 1 do 10 losujemy na zmianę raz ja raz Antek. Naszym zadaniem jest zebranie takiej ilości jednakowych przedmiotów z otoczenia ile przedstawia liczba na karcie. To absolutnie było zajęciem, które sprawiło nam najwięcej radości. 

I tu zrobiliśmy przerwę. Było to ćwiczenie, które najbardziej się Antkowi podobało. Zgodnie z tym co mówiłam na wykładzie, najlepiej ćwiczenia przerwać gdy dziecko dobrze się bawi zanim powie, że ma dość. My zakończyliśmy pytaniem: Mamo pobawimy się jeszcze? :)

 Tutaj pojawiło się pytanie przy tzw. okazji: Antek jak robi zegar? Odpowiedź: bim, bam, bąk :).

2. Układanie wg wzoru:

Na dzisiejszych zajęciach ćwiczyliśmy motorykę małą. Okazuje się, że zajęcia logopedyczne to nie tylko nazywanie obrazków i czytanie - tu informacja dodatkowa - ośrodek mowy w mózgu zlokalizowany jest blisko ośrodka odpowiedzialnego za precyzyjne ruchy ręki, stąd przy dzieciakach z zaburzeniami komunikacji ważne są ćwiczenia właśnie tego typu. My staramy się różnicować nasze zajęcia, dziś wrzucaliśmy koraliki do słoiczka. Niby nietrudne ćwiczenie, ale gdy wykonuje się je na czas lub na wyścigi, staje się nie tylko ciekawe, ale i wymagające dużego skupienia.




i jeszcze przygotowanie do nauki matematyki - ćwiczenia pojęcia i liczby. Wydawało nam się, że Antek już w wieku 3 lat  umie liczyć do 10. Okazało się, że pojęcie liczby było dla niego dość abstrakcyjne, dlatego nie liczył tylko recytował. Teraz biegle liczy do 5, umiejąc dopasowywać określoną ilość elementów do odpowiedniej cyfry. U nas najlepiej przy tego typu ćwiczeniach sprawdzają się proste układanki drewniane. Nie są to wyszukane pomoce edukacyjne, niemniej bardzo pomocne.
I kolejne ćwiczenie analizy wzrokowej i nazywania. To jedno z naszych ulubionych. Dziś ćwiczymy na układankach płaskich, wynika to bowiem z zaawansowanego stopnia trudności. Zaczynaliśmy jednak, kiedy Antek miał niespełna roczek, wtedy wykorzystywaliśmy do tego zabawki przestrzenne, czyli tzw. wrzucanki. I znowu dodam, że w toku rozwoju dziecka nie doceniamy tego typu zabawy, a szkoda, bo rozwija ona w sposób doskonały spostrzegawczość i percepcję. No i oczywiście wprowadza nazewnictwo figur, kolorów itd.

  A teraz trochę o dzisiejszym dniu...
Dzień Matki. To dla mnie dzień zupełnie wyjątkowy. Mam w sobie takie głęboko zakorzenione przekonanie, ze to ja powinnam dziękować moim dzieciom za to, że są :). Pamiętam ten ogromny lęk, że może nam się nie udać... Tymczasem macierzyństwo okazało cudowną, ale i trudną drogą. Za każdym razem, gdy zamiast cierpliwie tłumaczyć drę się na chłopców, kiedy zmęczona po całym dniu pozwalam na granie w tanki, albo warczę na usłyszane po raz setny 'Mamo!!!' za każdym razem mam ogromne poczucie winy. Zwłaszcza, gdy słyszę Antkowe Fofam Cię i Olkowe Mamuś jesteś najlepsza. Jestem. Trzymam się w pionie, chociaż życie kilka razy powaliło mnie na kolana. Wstaję, Prostuję się. Walczę. I nie jest to żaden heroizm. A kiedy płaczę na przedstawieniu w przedszkolu wiem, że było warto. Jest warto. Właśnie po to, aby obchodzić tak wyjątkowy dzień w roku :).

Tym razem spędziłam ten dzień na wycieczce z Olkiem. Nie powiem, żebym była jakoś szczególnie zachwycona tym pomysłem, okazało się jednak, że był to całkiem udany wyjazd :). Razem ze wszystkimi dziećmi pierwszokomunijnymi byliśmy w pięknej Kalwarii i Wadowicach. Troszkę wzruszeń, kupa śmiechu i duże zaskoczenie, bowiem okazało się, że jako mamy naszej klasy 3c tworzymy całkiem zgrany team. Kiedy wróciliśmy, były całusy i prezenty od moich chłopców.

PS. Aha! Mamy (razem z Martusią) to szczęście posiadania najcudowniejszej Mamy na świecie! Oto wyraz naszej miłości :).