Percepcja wzrokowa
by
Magda
- 6/25/2017
rys. A. Błachowicz
Często na zajęciach z Antkiem ćwiczymy percepcję wzrokową. To umiejętność spostrzegania barwy, kształtu, skupiania wzroku, wyodrębnianie elementów z tła. To zdolność do rozpoznawania i rozróżniania bodźców wzrokowych oraz do ich interpretowania w odniesieniu do nabytych wcześniej doświadczeń. Postrzeganie wzrokowe bierze udział we wszystkich codziennych działaniach człowieka, dlatego też niezwykle istotne jest jej stymulowanie, zwłaszcza u dzieci z niedosłuchem. Właściwy rozwój percepcji wzrokowej ma zasadnicze znaczenie przy nauce czytania, pisania i rozwiązywania zadań matematycznych.
Nasze ćwiczenia opierają się zwykle na rysowaniu i powtarzaniu układanek z klocków. Wprowadzamy coraz trudniejsze wzory najpierw poprzez różne kształty, później zróżnicowaną kolorystykę. My jesteśmy dopiero na początku tej drogi, ale Antoś dość sprawnie różnicuje układanki 4-elementowe. Bardzo dobrze idzie mu także różnicowanie obrazkowe.
Oto niektóre sposoby pozwalające rozwijać percepcję wzrokową:
1. Składanie pociętych obrazków, figur, pocztówek (od prostych dwuczęściowych do skomplikowanych puzzli), według wzoru i z pamięci;
2. Dopasowywanie części obrazków do całości;
3. Wskazywanie różnic między dwoma obrazkami;
4. Wyszukiwanie szczegółów na obrazku, np. określonych figur geometrycznych;
5. Uzupełnianie rysunku brakującymi elementami;
6. Dobieranie par takich samych obrazków (gry Memory);
7. Odwzorowywanie kompozycji przy użyciu klocków i patyczków;
8. Różnicowanie przecinających się figur, tzn. wyodrębnianie figur z tła – np. kwadratów spośród wielu nakładających się na siebie;
9. Wyszukiwanie elementów przedmiotu ukrytego pośród dużej liczby obrazków;
10. Liczenie figur ułożonych na różnej płaszczyźnie i nakładających się na siebie;
11. Segregowanie obrazków według podanego kryterium, np. wielkość, kształt, temat, kolor, część mowy itp.;
12. Zapamiętywanie przedmiotów, kształtów, wyrazów prezentowanych w określonej kolejności i odtwarzanie ich;
13. Układanie historyjek obrazkowych i opisywanie ich zgodnie z kolejnością wydarzeń (liczba elementów dostosowana do możliwości dziecka, np. 4, 6, 8 itp.);
14. Wyszukiwanie wyrazów ze wskazaną literą, sylabą;
15. Domina obrazkowe, literowe, sylabowe, wyrazowe;
16. Rysowanie z pamięci eksponowanych wzorów;
17. Układanie figur, kształtów, szeregów według wzoru i z pamięci;
18. Różnicowanie położenia figur/elementów w przestrzeni – wskazywanie, co jest blisko, a co daleko.
Na tych ćwiczeniach w dużej mierze teraz się skupiamy. Artykulacyjnie wywołaliśmy głoski tylnojęzykowe k i g, pojawiło nam się także w. Obecnie pracujemy nad zróżnicowaniem ż i ź.
Rozumienie na poziomie 4-latka jest bardzo dobre. Dziś przed wyjściem z domu poprosiłam Antka, żeby założył czapkę, bowiem jest 30 stopniowy upał. Założył :).
