Chłopcy rosną, jak na drożdżach. Antoś mówi już coraz sprawniej, wiąż poszerzamy zakres jego słownictwa ze szczególnym naciskiem na poprawność w formach gramatycznych. Niezwykle ciekawym faktem jest np to, że Antek mówi odmieniając przez przypadki rzeczowniki i przymiotniki zupełnie pomijając przyimki. Wygląda to mniej więcej tak: Nie ma mojej zielonej piłki, która leżała stołem. Na pytanie: gdzie leżała? odpowiada również bezprzyimkowo. W mowie swobodnej coraz częściej zaczynają pojawiać się wyrażenia typu: nie mam pojęcia, nie sądzę, a skąd! (w formie wykrzyknienia) czy o matko święta (w formie westchnienia :)

Mam wrażenie, a właściwie jestem pewna, że aktualnie jesteśmy też w tzw. skoku rozwojowym i chociaż wiem, że mówi się, że skoki występują tylko w rozwoju niemowlęcym, to jestem zwolenniczką teorii, że towarzyszą one dzieciom niemal w czasie całego rozwoju zwłaszcza przedszkolnego i wczesnoszkolnego. Antek jest doskonałym przykładem tego twierdzenia. Ostatni czas obfituje w zaskoczenia. Antek bardzo dużo zapamiętuje np. po jednorazowym przeczytaniu tekstu potrafi odtworzyć jego sens.

Na ostatnich zajęciach gościliśmy u Madzi. Nasza pani Logopedka skrupulatnie i z uwagą egzaminowała Antka (widują się średnio co miesiąc stąd badanie postępów i diagnoza oraz wskazówki co dalej).
Aby nie być gołosłowną poprosiłam Madzię, aby tym razem wystawiła nam diagnozę pisemną. Oto ona:


A oto niektóre z ćwiczeń z ostatniego spotkania:

zaczęliśmy od czytania. Antoś już swobodnie czyta, co jest wynikiem ubocznym całej rehabilitacji :)

Kolejnym elementem było ćwiczenie w budowaniu narracji. Jest to niezwykle ważne ćwiczenie, polegające na uczeniu dziecka budowania wypowiedzi wieloelementowych mających początek, rozwinięcie i zakończenie. Służy temu rozwój mowy, poszerzanie zasobu słownictwa, umiejętność kreacji rzeczywistości czyli wymyślania historyjek do zaprezentowanych obrazków itd. To naprawdę nie jest tak, że jeżeli dziecko dużo mówi w wieku 3 lat, to będzie miało łatwość w opowiadaniu historii obrazkowej, streszczeniu tekstu czy stworzeniu własnej historyjki. Każde takie zadanie jest utrudnione poprzez elementy, jakie musi zawierać. Nikt się z tym nie rodzi, wszystko należy umiejętnie wyćwiczyć. 

My układamy historyjkę wieloelementową po czym opowiadamy co się stało, używając czasu przeszłego, opowiadając w tzw. następstwie zdarzeń: najpierw chłopiec poszedł nad rzekę na spacer, później...

Dziś będzie o tym, jak Antek mnie zaskakuje. Właściwie teraz robi to niemal codziennie. Niespełna rok temu pisałam o tym, że w rehabilitacji i w ogóle w wychowaniu dzieci, obowiązuje jedna zasada: co włożysz to wyjmiesz. Wygląda na to, że zaczynamy powoli wyjmować:) Wczoraj Antoś zupełnie przez przypadek zamoczył skarpetkę. Pytam - Antoś i co teraz? Na co Antek rezolutnie: - Będę chodził boso! Przyznam szczerze, że wprawił mnie w osłupienie... Oprócz coraz większego zasobu słów w mowie potocznej coraz częściej pojawiają się rzeczowniki i przymiotniki w prawidłowej odmianie oraz świadome użycie idiomów np. Ech mamo! To jasne jak słońce! 

 Ostatnio pisałam także o globalnym czytaniu. W sumie to mogłabym o nim pisać i pisać. Przede wszystkim o korzyściach płynących z czytania od najmłodszych lat, o znakomitym wpływie czytania na zasób słownictwa, czy rozwój wyobraźni dziecka. Okazuje się jednak, że to nie tylko czytanie, ale i przenoszenie oraz naśladowanie. Oto kolejne moje zaskoczenie. Wspólnie rysowaliśmy, kiedy poprosiłam Antka, aby nazwał kolejne z nich, wówczas Antek je... podpisał!

W tym tygodniu zajęliśmy się przede wszystkim terapią ręki. Było nam to po drodze z pracami domowymi Olka oraz musem wykonania makiety skrzyżowania. Terapia ręki to kolejne z ćwiczeń zupełnie niedocenione przez rodziców. Każde tego typu zajęcia mają ogromny wpływ na rozwój dziecka. Pomiędzy sprawnością ręki, a rozwojem mowy, jest bowiem ścisła zależność. Wynika to z tego, że w strukturze mózgu pola ruchowe reki sąsiadują z polami odpowiedzialnymi za sprawność ruchową narządów mowy.

Pamiętajcie, że ręce są również nośnikiem komunikatów niewerbalnych! Usprawnianie rąk dziecka pobudza więc jego rozwój mowy oraz rozwija wyobraźnię! A i jeszcze jedno. Nie dajcie się zwariować z zajęciami edukacyjnymi dla dzieci. Każde tego typu ćwiczenie można samemu z łatwością wykonywać z dzieckiem w domu. To nie tylko stymuluje rozwój dziecka, ale również wpływa na rozwój relacji z Rodzicem, poczucie bezpieczeństwa i radość bycia kochanym :) Szczerze polecam!

kolorujemy :)

Wycinamy 

Lepimy 

 

Przeczytałam dziś o zabawkach dla niepełnosprawnych dzieci. Że ktoś wpadł na pomysł, aby takie zabawki produkować. Uważam to za doskonały pomysł. Przeczytałam też, że rodzice mają rożne zdania na ten temat. Zwłaszcza rodzice zdrowych dzieci uważają to za stygmatyzację. To dziwne, bo my się wcale nie czujemy stygmatyzowani, wręcz przeciwnie, odczytujemy to jako jasny komunikat, że jesteśmy tacy jak inni. Dlaczego świat zabawek ma pokazywać idealną rzeczywistość ludzi pięknych i bogatych? A gdzie wózki inwalidzkie, aparaty słuchowe czy okulary? Każdy ma wybór. Naszym wyborem byłaby lalka z procesorem. Fajna taka lalka nieidealna. Super, ze ktoś pomyślał o nas. Raźniej mieć misia w okularach bo przecież skoro ja niedowidzę, to i miś może niedowidzieć. Czyż nie?

Swoją drogą to ciekawe, że niepełnosprawne zabawki mają pozytywny odbiór zwłaszcza wśród rodziców dzieci niepełnosprawnych. Zaś zdrowi mówią o tym, aby uczyć dzieci wrażliwości i tolerancji, a nie epatować brzydotą, bo żadne dziecko najzwyczajniej nie będzie chciało brzydkiej lalki bez ręki czy z zezem. No właśnie,  ale drodzy Rodzice, czy jednak takie twierdzenie samo w sobie nie jest zaprzeczeniem słowa tolerancja?

Źródło Makies

Dziś będzie o warzywach i owocach. Tym razem zajęliśmy się ćwiczeniami m.in  kategoryzacji, rozumienia ze słuchu, spontanicznej mowy i kreatywnego myślenia. Pracujemy także nad czytaniem globalnym. Tę umiejętność trenujemy już od jakiegoś czasu i muszę przyznać, że idzie nam coraz lepiej. Tym razem na nasze karty do ćwiczeń trafiliśmy zupełnie przez przypadek (dzięki Siostro!). I po raz kolejny przekonałam się, że moja strona i blog to strzał w 10! Dzięki niemu poznałam kolejną fantastyczną osobę. Trafiłam bowiem na blog Marii Trojanowicz-Kasprzak Czytanie globalne. Skarbnica wiedzy i umiejętności, co dla mnie jest absolutnie najważniejsze. Przy okazji poznałam samą Blogerkę i mam wrażenie, że  "nadajemy na tych samych falach", okazuje się bowiem, że to nie tylko autorytet w swojej dziedzinie, ale przede wszystkim cudowna i ciepła osoba.  Podyskutowałyśmy więc i wymieniły się doświadczeniami planując dalszą współpracę. I znów wiatr w żagle :) Na dobry początek naszej znajomości otrzymałam taki oto graf przedstawiający piramidę rozwoju mowy. Doskonała lektura - szczerze polecam!

Nasze domowe zajęcia zaczęliśmy od kategoryzacji. Jako pierwsze ćwiczenie wprowadziliśmy dość łatwą kategoryzację, czyli podział ze względu na kolor. Antek dzielił warzywa po lewej stronie układając zielone, po prawej pomarańczowe. Zawsze zaczynamy od łatwych ćwiczeń, widzę bowiem po Antku, że kiedy dobrze mu idzie, nie ma mowy o zniechęceniu. Jako drugą wprowadziliśmy kategoryzację tematyczną w tym wypadku mowa o sekundarnej kategorii tematycznej, czyli podziale na owoce i warzywa. Przed Antkiem leżały pomieszane obrazki owoców i warzyw. Ustawiłam przed nim dwa pojemniki po kartach. Najpierw do jednego i drugiego sama wkładałam po jednym obrazku nazywając go: tu jest pomidor, do drugiego: a tu jest jabłko. Zadaniem Antka było posegregowanie kart tak, aby podzielić je na owoce i warzywa. Pamiętajcie, by nazwać  te kategorie dopiero po wykonaniu zadania!

Kolejne ćwiczenie jest naszym ulubionym. To rysowanie warzyw i owoców. Trudność polega na tym, że inny kolor ma np. gruszka narysowana przez nas, a inny ta na obrazku. Niemniej uwielbiamy rysować dlatego jest to jedno z naszych ulubionych ćwiczeń.

Kolejno przeszliśmy do rozumienia ze słuchu. Rozkładam przed Antkiem 6 obrazków. Zadanie wykonujemy naprzemiennie tzn. Antek zaczyna nazywając jakieś warzywo, ja je pokazuję i chowam do pojemniczka, następnie ja nazywam, a Antoś pokazuje i chowa. Tutaj znów dzielimy obrazki na dwie grupy: warzywa i owoce.

Kosztujemy! Kto by tego nie lubił? To oczywiście nasza ulubiona część zajęć!  Do każdego owoca dopasowujemy jego "żywy"odpowiednik.Antek od samego początku uwielbiał zarówno warzywa, jak  i owoce. Jedynym czego nie znosi są brokuły. No cóż. Szczerze mówiąc ja też ich nie lubię :)

Dziś głównym bohaterem bloga będzie mój trzeci ukochany syn - siostrzeniec Kubuś. Oczywiście fakt, że go uwielbiam, nie ma tu najmniejszego znaczenia. No dobra trochę ma :) Za zgodą mojej Siostry Kasi udostępniam Wam film z osiągnięciami Kuby. Kuba ma zaledwie 21 miesięcy, czyli niespełna 2 latka. Jak zobaczycie na filmie rozpoznaje warzywa i owoce (nie tylko te podstawowe). Chciałabym abyście zwrócili szczególną uwagę na jego proces myślowy. Chwile, kiedy wyraźnie widać, że się zastanawia. Powtarzam ma zaledwie 21 miesięcy! Co jakiś czas ulega rozkojarzeniom, co jest naturalne absolutnie w tym wieku, jednak sam proces skupienia się na dobrej odpowiedzi wymaga od niego bardzo dużego wysiłku. 

Oto jak uczymy dziecko... MYŚLEĆ.

 Także tutaj wielokrotnie pisałam o tym, że ćwiczenia które wykonujemy z Antkiem, są w dużej mierze ćwiczeniami ogólnorozwojowymi, wpływają więc na sposób postrzegania świata, rozumienie go i poznawanie. W dalszej mierze ułatwiają proces nauki czytania i pisania, a także liczenia. Niby nic... a jednak. Tym wpisem pragnę przekonać Was, że to co robimy ma głębszy sens i naprawdę ułatwia proces nauki w szkole - dotyczy to także dzieci bez "dysfunkcji", a właściwie przede wszystkim ich. Bo przecież my, Mamy dzieci, które np. nie słyszą, wiemy, że rehabilitacja w domu jest kontynuacją pracy ze specjalistą. Wiemy o tym, że proces "mówienia" w domu z dzieckiem stanowi o jego przyszłości. I nie ma przeproś. Jest mus i już. Czy jednak Mamy dzieci zdrowych maja taki prymat?

 Przy okazji nauki mówienia, ćwiczeń prawidłowej artykulacji oraz innych logopedycznych zajęć, robimy coś niezwykłego. Ćwiczymy mózg dziecka. Tak, aby w przyszłości mogło łatwo i szybko zapamiętywać informacje, tak aby nie miało problemów z dysgrafią, dysortografią i dyskalkulią. Zapytacie "i po co, zamiast beztrosko bawić się z dzieckiem, mam je tak męczyć?" Po pierwsze dziecko na wczesnym etapie rozwoju, ćwicząc z mamą (bądź tatą, ale takich przypadków nie znam) świetnie się bawi. Buduje relację. Uczy się komunikowania, mimiki, gestów. Po drugie mózg dziecka nie zna słowa nauka, więc to co robisz odbiera jako świetną zabawę.

Uwaga! Istnieje realne zagrożenie (wiem z własnego przykładu), że dziecko szybko przyzwyczaja się do tego typu spędzania czasu i potrafi wyciągnąć karty do nauki np. w poczekalni u lekarza, chcąc spożytkować marnowany tam czas :)

Zostawiam więc Was sam na sam z Kubą. Zobaczcie, jakie efekty przynoszą nasze ćwiczenia.

Pozdrawiamy!

PS. Dziś Antek wypowiedział swoje pierwsze zdanie: Mamo! Wszyscy mają telefony, tylko ja nie mam! Ech... pękam z dumy, chociaż wolałabym, aby pierwsze zdanie dotyczyło książek. No, ale dobra. Nie czepiam się ;)