Dziś będzie o naszym dobrym przyjacielu Kapitanie Nauce. Ta seria gier edukacyjno-rozwojowych zdecydowanie przypadła nam do gustu i zarówno Antek, jak i ja, mamy z tych zabaw (ćwiczeń) dużą frajdę. Tym razem trafiliśmy na zestaw "100 zabaw z piłką nożną". Wiadomo, 5 latek ma już swoje zainteresowania zwłaszcza, że podgląda starszego brata, także zafascynowanego piłką nożną.

 Pakiet kart i książeczka przeznaczone są dla dzieci od 4 do 6 roku życia i zdecydowanie dostosowane są do ich potrzeb. Swoją drogą genialny pomysł na połączenie pasjonującego chłopców świata piłki nożnej z zadaniami edukacyjnymi, które w naszym przypadku spełniają rolę rehabilitacyjną oraz dają możliwość doskonalenia Antkowych umiejętności. Dzieci w tym wieku są przecież pełne zapału i chęci, aby poznawać otaczający je świat. Potrafią się skupić już około 30 minut, co daje możliwość zorganizowania i przeprowadzenia całego planu zabawy. Warto także, o czy mówiłam już wielokrotnie, zwrócić uwagę na czynnik emocjonalny - zabawy wzbudzające u dziecka pozytywne uczucia pozwalają mu na spokojną koncentrację i poprawne wykonywanie zadań. Przy doborze ćwiczeń najlepiej stosować kryterium dobrej zabawy i zawsze kończyć zajęcia zanim dziecko zakomunikuje, że jest zmęczone i ma dość. Pakiet 100 zabaw z piłką nożną doskonali także kompetencje matematyczne i językowe. Rozwija umiejętność logicznego myślenia, ćwiczy motorykę małą i pozwala na szlifowanie umiejętności narracyjnych. Dla nas to kolejne  przynajmniej 30 minut (dziennie!) świetnej zabawy :)

Dorysuj brakującą część piłkarskiej koszulki

Zakreśl policjanta, wóz policyjny i numer telefonu na policję

Ale żeby nie było zadania matematyczne też nie są nam obce. Antek uwielbia matematykę, bardzo lubi bawić się cyferkami, co skutecznie wykorzystuję. Tym razem poznawaliśmy znaki mniejszości i większości.

Ps. Dodatkowo cały czas szkolimy przyimki, oraz końcówki fleksyjne :)Ale o tym następnym razem!

Witamy po dość długiej przerwie. Nie lubimy przerw, ale tym razem nagromadziło się tyle obowiązków, że musieliśmy, chcąc im podołać, po prostu troszkę zwolnić :) Uprzejmie donoszę, że kolejne trzy webinary dla Mam za nami :) Teraz z niecierpliwością czekamy na rzeszowskie warsztaty, które mam zaszczyt poprowadzić. To nie zmienia oczywiście faktu, że cały czas mozolnie, jak mróweczki, pracujemy. W tej chwili stoimy przed wyborem ścieżki edukacyjnej dla Antka. Szczerze powiem, że mam mnóstwo dylematów. Po pierwsze jego rówieśnicy odchodzą z przedszkola, a wiadomo, że chcąc rozwijać mowę najlepiej byłoby, aby Antek był wśród dzieci starszych a nie młodszych. Po drugie zastanawiam się czy wiek 5 lat jest odpowiedni, aby pójść już do grupy zerówkowej. Po trzecie czeka nas zmiana środowiska, kolegów itp. bo wybraliśmy inną szkołę niż tą, która znajduje się w naszej miejscowości. Ot dylematy każdej mamy. Zobaczymy. Póki co, stoimy przed tą niełatwą decyzją i zastanawiamy się co dalej?

Jak wspomniałam cały czas nie zwalniamy tempa i ćwiczymy. Ostatnio skupiliśmy się na poszerzeniu zakresu poznawania przyimków oraz na globalnym czytaniu. Ech... o tym drugim mogłabym mówić i mówić :) Wielokrotnie już pisałam o zaletach globalnego czytania. O korzyściach, jakie niesie. O tym, że najlepiej ćwiczyć z dzieckiem kilkanaście minut dziennie zamiast pchać na siłę na zajęcia dodatkowe trwające ponad 45 minut. Wiecie, że zamysł koncepcyjny dziecka sięga zaledwie kilkunastu minut? Że później informacje są nie tylko nieprzyswajane, ale i ignorowane przez mózg? Dlatego najlepiej robić to samemu w domu (jak wiedzą moje stałe bywalczynie - to nic trudnego!) i zawsze kończyć zanim dziecko będzie miało dość. Każde ćwiczenie kończcie przed dzieckiem. Najlepiej dodając, że jak tylko będzie chciało pobawicie się  z nim również jutro. To zadziwiające, jak dzieci uwielbiają bawić się z rodzicem. I jak to wpływa na ich rozwój. To nieprawda, że nie mamy czasu dla dzieci. Po prostu stawiamy wyżej inne rzeczy nad ich potrzeby. To błąd. I warto czasem zwolnić. Ja tak zrobiłam :) Polecam!

A oto nasze zmagania z przyimkami - Antek zna już 4 przyimki - nad, pod, na i w. Teraz przechodzimy o pułap wyżej.

A to relacja z naszego czytania globalnego. Mamy już ok 70 obrazków, które są podpisane. Zadaniem Antka jest wylosowanie obrazka i znalezienie podpisu :) Oto jak mu idzie:

Dla relaksu jeszcze zajęcia z motoryki małej. Uwielbiamy!

Efekt zmagań - papuga :)

.

Za nami kolejny bardzo wzruszający weekend. Mamy za sobą przegląd taneczny w którym wziął udział Antoś. Wielkie zaskoczenie. Oczywiście widzę, jak Antek bardzo lubi muzykę, słyszę niejednokrotnie jak śpiewa, ale gdy Panie z przedszkola powiedziały mi, że Antek będzie tańczył w pierwszej parze - oniemiałam. Wczoraj patrząc, jak idealnie w rytm się porusza, jak tańczy, łzy bez kontroli ciekły mi po twarzy. Stojąc pod sceną przypomniałam sobie maj 2013 roku. Diagnoza. Szok. Obustronny głęboki niedosłuch. W perspektywie nauka języka migowego. Brak nadziei na to, że ktoś wyciągnie nas z tej tragedii. Stojąc pod tą sceną zrozumiałam, że drzemią w nas ogromne pokłady siły, mocy i determinacji. Że tak naprawdę osiągnęliśmy obydwoje olbrzymi sukces. OLBRZYMI. I, że po raz pierwszy mogę o sobie powiedzieć, że odwaliłam kawał dobrej roboty. I że jestem dumna. Z Antka. I z siebie.

Antoś ze swoją partnerką śliczną Anitką

Nie mogę uwierzyć w to, czego teraz jesteśmy świadkami. Grupa zdesperowanych rodziców w krzyku rozpaczy próbuje upomnieć się o jakiekolwiek zainteresowanie. Czy ktoś ich w końcu wysłucha? Czy ktoś  zwróci uwagę na ich problemy? 

Dziś dziecko z niepełnosprawnością to "problem" jedynie rodzica. Niepełnosprawność Antka na szczęście wymaga jedynie pieniędzy i rehabilitacji. Jedynie.... Godzina pracy z logopedą to koszt kilkudziesięciu złotych. Takich godzin w miesiącu musi być co najmniej kilkanaście, aby dziecko robiło UMIARKOWANE postępy w mowie. Dodatkowo akcesoria do implantu, pomoce do rehabilitacji, ubezpieczenia, wizyty kontrolne. Nie, nie skarżę się.  Pytam tylko: Co mają zrobić rodzice, których nie stać na prywatną rehabilitację? Co mają zrobić Ci, których nie stać na zapewnienie dziecku właściwych warunków do rozwoju?  Na jakie wsparcie i od kogo mogą liczyć? W naszym społeczeństwie panuje  dziwne przekonanie, że my, rodzice dzieci niepełnosprawnych, nie powinniśmy się skarżyć, tylko w ciszy i z pokorą znosić swój los. Większość z nas tak robi. Sama jestem w tej grupie. Nie narzekam, bo tak szczerze mówiąc, mało kto chce ze mną na ten temat rozmawiać. Nie dotykamy go, bo przecież gołym okiem widać, że sobie radzimy. Mój Boże ile razy słyszałam: Każdy ma swój krzyż... No to pytam, jakie problemy można porównać z tymi, jakich doświadczają rodzice dzieci niepełnosprawnych? Dziecko sprawia problem wychowawczy? Jest niegrzeczne? Czy może z wyższej półki: oziębły mąż, czy wstrętna teściowa?

Żeby była jasność. Rodzice dzieci niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie domagają się zapłaty i szacunku za całodobową opiekę nad swoimi ciężko chorymi dziećmi. Nas to oczywiście nie dotyczy. Ale stoimy za Nimi murem. W myśl przekonania, że upominają się o naszą i swoją godność. I za to Im dziękujemy. Pora na głos powiedzieć, że niepełnosprawność dziecka to ogromne wyzwanie dla najbliższych, ale to także olbrzymie koszty, które determinują życie całych rodzin. 

Wczorajszy dzień był naprawdę pracowity. Była Madzia i na ćwiczeniach spędziliśmy dobre półtorej godziny. Madzia sprawdziła postępy w rozwoju mowy, w mowie spontanicznej, zasób słownictwa i przede wszystkim komunikatywność - tu wypadliśmy na piątkę. Gorzej z końcówkami fleksyjnymi, które nadal przysparzają nam wielu trudności oraz przyimkami - tu na uwagę zasługuje fakt, że przez ostatni miesiąc wyćwiczyliśmy rozumienie przyimków, jednak wciąż w mowie spontanicznej pojawiają się one niezwykle rzadko. Muszę przyznać, że ćwiczenie przyimków jest chyba, jak do tej pory, najbardziej żmudnym i ciężkim zajęciem. Staram się wykazywać i wprowadzam tę umiejętność, kiedy tylko się da - w czasie malowania, liczenia, gotowania czy spaceru. Ostatnio nawet na lodach :) Idzie nam niezwykle wolno, postęp obserwujemy dopiero od jakiś 4 dni - Antek rozumie znaczenie przyimka, jednak wciąż go nie używa.

Ćwiczymy przyimki. Gdzie leży lalka? Gdzie jest piłka? Gdzie siedzi miś?

Antek zaskoczył nas swoimi umiejętnościami matematycznymi. Okazuje się, że liczy bezbłędnie :) To oczywiście efekt naszych zajęć. Jak ostatnio pisałam ćwiczymy na dwóch zestawach: Poznaję liczby i Rysowanie z użyciem cyfr. Nasze zajęcia oczywiście mają formę zabawy, są to ćwiczenia ogólnorozwojowe, które tylko stanowią swoistego rodzaju przerywnik w ćwiczeniu np. przyimków, czy odmiany przez przypadki. Antek biegle porusza się już w zakresie 15. Podnosimy więc poprzeczkę nieco wyżej. 

Bardzo podobało mi się ćwiczenie na zapamiętywanie i myślenie logiczne. Madzia pokazała Antkowi obrazek z mnóstwem szczegółów - miał chwilę, aby zapamiętać wszystko co się na nim znajduje, po czym musiał odpowiedzieć na pytanie: Czy na obrazku była ruda dziewczynka? Czy był parasol?