- Antoś nie dotykaj tostera!
- Dlaczego nie?
- Bo się oparzysz!
- Oparzę?
- Tak!
- Auuu! Boli!
- Oparzyłeś się?
- Tak!
- A w co?
-W toster!
-:)
Dziś będzie o pytaniu: dlaczego? i o tym dlaczego to pytanie jest takie ważne ;)
Jeżeli jesteście ze mną od początku, albo przynajmniej czytacie dość regularnie moje wpisy to wiecie, że dużo pomocy do pracy z Antkiem wykonuję sama. Ups.. nie sama tylko z Olkiem i Antosiem oczywiście. Można nawet powiedzieć, że tylko nieznacznie im pomagam :) Wiecie więc, że często w naszych logo-zabawach pojawia się pytanie Dlaczego? Wiem od mojej Madzi (logopedy), że jest to pytanie, które stanowi krok milowy w terapii, dlatego wykorzystuję je dość często. Jeśli dziecko zadaje pytanie dlaczego, umie i rozumie, jak na nie odpowiedzieć, to można rzec, że to ogromny postęp terapeutyczny.
Jak tym razem ćwiczyliśmy?

Ćw. 1
Zaczęliśmy od ćwiczenia na łączenie cech. Jak widzicie pomoce wykonane własnoręczne, na pewno widzieliście je  już na moim blogu. Tym razem wykorzystane do ćwiczenia pytania dlaczego?



Ćw. 2
Kolorowanie według wzoru. Najpierw mówię na jakiej zasadzie trzeba pokolorować obrazek. Następnie Antek robi całość zadania sam. Staram się nie przerywać i nie komentować. Na koniec pytam: Dlaczego pomalowałeś pierwszego kwiatka na czerwono? Dlaczego drugi kwiatek jest niebieski? Dlaczego trzeci jest żółty?
Antek pokazuje na kolejne kwiatki i tłumaczy, że taka była zasada, aby dobrać kształt do koloru.


Ćw. 3
Kolorujemy Mikołaja. W tym ćwiczeniu także wykorzystujemy pytanie: DLACZEGO? Zadanie polega na tym, że dziecko otrzymuje do pokolorowania obrazek (najlepiej najbardziej oczywisty). Kiedy maluje, zadajemy pytania; Dlaczego czapka Mikołaja jest czerwona? Dlaczego Mikołaj ma czerwony nos? itd.



Ćw. 4
Luźna zabawa kartami z czasownikami i rzeczownikami. To ćwiczenie ma formę zupełnie spontaniczną. Z dużego zasobu kart losujemy przypadkowe, oznaczające czasowniki bądź rzeczowniki i omawiamy ich treść.
Np.
Pyt: Co jest na obrazku?
odp: Dużo kredek.
Pyt: Jakie są kredki?
Odp: Kredki są kolorowe. Jedna jest żółta, druga jest czerwona, trzecia jest zielona...


 Na zakończenie naszej pracy, trochę słodkości :) Bo niby dlaczego nie..? :)

Ech, jednak jesień to nie jest nasza ulubiona pora roku. Niestety, obydwoje z Antkiem chorujemy. I o ile Antosia złapało po prostu przeziębienie, ja okazuje się, mam poważniejszy problem... No ale, tu nie czas i nie miejsce, aby o tym pisać. Jest, to i minie, jak mówił mój Tata.
Z racji większej ilości wolnego czasu postanowiliśmy spędzić go intensywnie i razem :)
Zajęliśmy się więc stroikami świątecznymi, którymi obdarujemy nasze ukochane ciocie. Trudno, czy im się podoba czy nie, na święta będą miały od nas prezent :) Ale nie tylko prace plastyczne nam w głowie. Nie zapomnieliśmy oczywiście o ćwiczeniach. Aby było atrakcyjniej dla Antka, ćwiczenia stolikowe przeplatamy ćwiczeniami - zabawą. A wygląda to mniej więcej tak:

Ćwiczenie 1.
Pierwsze ćwiczenie to trening rozumienia ze słuchu. Układamy wszystkie przedmioty koło siebie, zadaniem dziecka jest podział przedmiotów według usłyszanego polecenia. Trudność polega na tym, że przedmioty nie należą do jednej kategorii tematycznej.
P: Włóż telefon do koszyka.
P: Włóż długopis do worka








Ćwiczenie 2.
To zadanie jest bardzo podobne do 1. Jednak dołączamy tutaj odmianę w dopełniaczu (zadając pytanie czego nie ma?) oraz trenujemy przyimki: na, pod.
Wariantów tego ćwiczenia jest bardzo dużo. Często bawimy się w ten sposób, że ja tylko wydaję komendę: Połóż misia na stole, a Olek z Antkiem ścigają się, który zrobi to pierwszy. To świetna zabawa integrująca całą rodzinę. Ostatnio bawiliśmy się w ten sposób na spacerze w lesie, jednocześnie wprowadzając nowe i trudne słownictwo: gałąź, liść, szyszka.
W domu wygląda to tak:
Ja: Antek połóż misia na krześle, a żabkę pod krzesłem.
(zabieram misia)
Ja: Antoś czego nie ma?
A: nie ma misia (odm. Dop.)
Ja: Antoś usiądź na krześle
Ja: Antoś schowaj się pod krzesłem.




Ćwiczenie 3.
Przechodzimy do poleceń dwuetapowych. Tu nadal ćwiczymy rozumienie ze słuchu.
Antoś umyj misiowi zęby i połóż go spać



Posadź żabkę na krześle i przykryj ją kocem.


Ćwiczenie 4.
Ćwiczymy głoskę F. Czytamy ją jako paradygmat z samogłoskami.



Ćwiczenie 5.
To ćwiczenie na analizę i syntezę wzrokową oraz logiczne myślenie.
Opowiadamy z dzieckiem co dzieje się na obrazku (pytania: kto? co? gdzie? dlaczego?) ćwiczymy w ten sposób narrację i artykulację. Małe obrazki kolejno pokazujemy dziecku, nazywamy je i odszukujemy na ilustracji, kładąc w odpowiednim miejscu.




A oto nasze rękodzieło. Antosiowi najbardziej podobało się przyczepianie małych czerwonych koralików. No cóż to taka świąteczna terapia ręki :)
Jak myślicie spodoba się ciociom?

No i nadszedł dzień, którego tak się wszyscy baliśmy. W skrytości ducha wiedziałam, że musi nadejść. Wiedziałam, że młoda, ambitna osoba nie wytrzyma w miejscu, w którym rozwinięcie skrzydeł hm... powiedzmy jest bardzo trudne. No i stało się. Nasza ukochana Madzia wyjeżdża do Krakowa. Oczywiście, że rozumiem taką decyzję, ale jako mama Antka, robiącego pod okiem Madzi ogromne postępy, czuję niewypowiedziany żal... mam jednak nadzieję, że nasza współpraca się nie kończy, a jedynie przechodzi na inny poziom :) W przedszkolu pojawiła się więc nowa Pani Edytka, z którą mam nadzieję, Antek będzie ładnie pracował, ja zaś nadal wspieram go zajęciami w domu.

Oto nad czym teraz pracujemy:

Ćwiczenie 1
Trenujemy fleksję i jednocześnie spostrzegawczość.
Pytanie: Kto to? Czego nie ma pan?
Odpowiedź: Pan nie ma czerwonego paska.


Pytanie: Kto to? Czego nie ma pani?
Odpowiedź: Pani nie ma czerwonej torebki.
(Antoś dodał, że mama też nie ma czerwonej tylko żółtą :)



Ćwiczenie 3.
 Ćwiczenie percepcji wzrokowej oraz liczby mnogiej. Zadanie polega na znalezieniu takich samych obrazków w jednej grupie tematycznej.



Ćwiczenie 4
Łączenie cech to ćwiczenie na kategoryzację. Tym razem były trzy grupy tematyczne: elementy niebieskie, latające i słodkie. Antek poradził sobie w mgnieniu oka:)




Na zakończenie tego etapu wspólnej pracy dostaliśmy od Madzi piękny prezent - album w którym podsumowała nasze osiągnięcia. To cudowne, że wspólna praca może zaowocować nie tylko świetnymi efektami, ale co równie ważne, przyjaźnią :)