Ech... ostatnio trochę nałapaliśmy wirusów i trzeba było pozbierać siły. No,ale wychodzimy na prostą. Antosia ręka zrosła się bardzo dobrze, zdjęto gips i przez dwa najbliższe tygodnie będziemy korzystali z ortezy. Nie jest to zbyt wygodne,ale w porównaniu z gipsem... zresztą Antek nie skarżył się wcale wobec czego przeszliśmy nad ortezą do porządku dziennego:)

Ćwiczenie 1. 

Antek czyta zdanie i wskazuje prawidłowa odpowiedź.

Ćwiczenie 2. 

Ćwiczenie ze słuchu. Ja mówię: kot siedzi na drzewie - Antek układa obrazki.

Ćwiczenie 3.

Czytam cały tekst. Zadaniem Antka jest wskazanie na obrazku nieprawdy.

Ćwiczenie 4.

Antoś sam czyta i sam odpowiada na pytania. Korzystamy z książki WSiP "To My" Serdecznie polecam!

Ćwiczenie 5. 

Paradygmaty. Cały czas ćwiczymy.

Ćwiczenie 6.

Poszerzamy zakres słownictwa.Czyli co robi dziewczynka? dlaczego musi uważać? Staramy się budować historie dotyczące bohaterów.

Ps. Szykujemy się do naszego urlopu. Wyprawa życia. Na szczęście z całą rodzinką to jakby raźniej :) Póki co pracujemy, jak mróweczki:)

W ostatnim czasie u nas naprawdę dużo się dzieje. Antoś ma być 4 tygodnie w gipsie. Za nami już dwa. Radzi sobie świetnie, tak jakby ta nowa niedogodność przeszkadzała mu zaledwie przez chwilę. Jest bardzo wytrzymały i cierpliwy (na co dzień zupełne przeciwieństwo) wysuwam nawet wniosek, że ma to dużo wspólnego z jego implantem i niedosłuchem. Moim zdaniem musiał zaadaptować się do nowej sytuacji, która była dla niego niekomfortowa, tak jak wcześniej musiał zaakceptować implant i wszystkie związane z niedosłuchem niedogodności. Przez chwilę mieliśmy duży stres bo okazało się, że złamanie w gipsie się przemieszcza i być może trzeba będzie nastawiać rękę operacyjnie. Pan doktor podszedł jednak do sprawy rozważnie zdjął stary gips założył ciaśniejszy i po tygodniu zrobiliśmy zdjęcie RTG. Okazało się, że przemieszczenie się nie zmienia i Antoś spokojnie może czekać kolejne dwa tygodnie na zdjęcie gipsu. Chwała Bogu. Szczerze mówiąc bałam się ogromnie, że będą to 4 niezwykle trudne tygodnie nie tylko ze względu na niewygodę, ale i na brak przedszkola, a co za tym idzie, także rehabilitacji. Pomalutku jednak, dzięki wspólnemu zaangażowaniu udało nam się ten impas przełamać. Po tygodniu wróciliśmy do naszych stałych ćwiczeń i w tej chwili rehabilitacja idzie na całego. Bardzo cieszy mnie również fakt, że nasze przedszkole zaproponowało, aby pani Edytka nasza logopeda z przedszkola, odbywała zajęcia z Antkiem w domu, tak aby niczego nie stracił. Jesteśmy za to ogromnie wdzięczni.

W międzyczasie nasz starszy syn wyjechał na obóz sportowy do Zakopanego. Chcąc zrobić mu niespodziankę umówiliśmy się niemal z cała rodzinką, że go na tym obozie odwiedzimy. Przy okazji zabierzemy Antosia na 3 dniowy wypad w góry :)

W zeszłym tygodniu mieliśmy także cudownych gości. Była u nas moja kuzynka-siostra Kasia ze swoimi synkami i ciocią, no i oczywiście ukochana Babcia Wandzia. W sumie 5 chłopców na nas 4... :) Kasia przyjechała ze stolicy poznać uroki wsi. Niewątpliwie poznała :) Mam wrażenie, że wszyscy bawiliśmy się świetnie. Olek z Filipem znikali (jeżdżąc na rowerach, chodząc po lesie i nocując w namiocie) my zaś z naszymi maluszkami: Antek lat 5, Kubuś lat 2 i Maciuś 9 miesięcy, starałyśmy się... nie zwariować :) Było cudownie. Wreszcie mogłam nacieszyć się obecnością mojego trzeciego synka (chrześniaka) Kuby. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz będzie nam dane wspólnie spędzić wakacje.


A teraz o ćwiczeniach. Na jakim etapie jesteśmy?
Cały czas ćwiczymy odmianę przez przypadki. To akurat ćwiczenie na Dopełniacz.
Kto to jest?
To Pani.
Co robi Pani?
Pije mleko.
Czego nie ma?
Nie ma mleka.

To ćwiczenie wykonywane jest przy kilkunastu wariantach (w uzupełniance)


 Ćwiczenie narracji (bardzo ważne w rozwoju językowym). Najpierw Antek opowiada co widzi na obrazku. Staramy się, aby opowieść opierała się na jednym wątku i zawierała wszystkie elementy obrazka. Później otrzymuje kolorowe rysunki, które musi dopasować do odpowiedniego miejsca na obrazku oraz odpowiedzieć na pytanie: Czego nie ma? (gdy chowamy obrazek). Narrację można ćwiczyć niemal na wszystkim najlepiej jednak i najłatwiej przy pomocy obrazków i książeczek.

Nie tylko ustnie odpowiadamy na pytania robimy to także pisemnie:) To nasza duma. Antek pisze i czyta.


Szukamy odpowiedzi na pytanie: Co nie pasuje? Odpowiadamy z uzasadnieniem.


Znów odmiana. Wyciągamy kolorowe kwadraciki z rożnymi obrazkami. Co to jest? Jaki ma kolor? Czego nie ma? Odpowiedź: Nie ma zielonego namiotu.

ps. W międzyczasie robimy też przetwory. Fajnie jednak jest mieszkać na wsi :)

Jesteśmy uziemieni. Póki co. Antek złamał rękę. Oczywiście wiem, takie rzeczy się zdarzają... ale gdy chodzi o własne dziecko raczej trudno trzymać się racjonalnych tłumaczeń. W każdym razie nici z wycieczki do zoo i z rehabilitacji. Rączka boli, swędzi i trudno Antkowi zrozumieć, że gipsu nie da się ściągnąć przynajmniej przez kilka najbliższych tygodni.

To jednak nie jest najgorsze w porównaniu do tego, co przeszliśmy w mieleckim szpitalu. Może gdyby ktoś mi to opowiadał uznałabym, że koloryzuje... Na SOR przyjechaliśmy o godzinie 14.45. Zostaliśmy przyjęci i zakwalifikowani, jako kolor zielony (brak zagrożenia życia). Antoś popłakiwał jednak rączka nie spuchła więc łudziliśmy się, że być może jest jedynie stłuczona. W poczekalni kłębił się już niespokojnie tłum ludzi mrucząc pod nosem coś o opieszałości służby zdrowia. Wiadomo, tak było jest i będzie, pomyślałam. W czasie pierwszej godziny oczekiwania właściwie nic się nie działo. No może tyle, że do kolejki dołączyły kolejne osoby z urazami rąk i nóg.W tym dzieci. Atmosfera powoli zaczęła się zagęszczać. Co jakiś czas korytarzem przemykały pielęgniarki wychwytując z kolejki znajome sobie osoby i wpuszczając je poza kolejnością. Tak minęła druga, trzecia i piąta godzina oczekiwania. Antek ze zmęczenia słaniał się na nogach. Ręka bolała go coraz bardziej, na korytarzu zrobiło się tak duszno, że jednej z pacjentek musiano podać tlen, aby mogła doczekać swojego wejścia do lekarza! Ludziom zaczęły puszczać nerwy i pokrzykiwali w stronę personelu, który, nota bene, z uśmiechem na twarzy robił sobie kolejne przerwy. Antek ledwie wytrzymał i z płaczu, bólu i upału usnął mi na ręku. W końcu będąc u kresu wytrzymałości poprosiłam czekających ludzi, aby mnie przepuścili. Ani Antek, ani ja, nie dawaliśmy już rady. Oczywiście wszyscy się zgodzili po czym... pani doktor nas nie przyjęła poza kolejnością, bo takie ma procedury. Przed nami więc weszła pani, której noga spuchła, pan który się skaleczył, i z sześć innych osób, które znały pielęgniarki. A my mieliśmy czekać. Weszliśmy do lekarza po 19. Diagnoza - złamanie trzonów kości przedramienia lewego w 1/3 dalszej ich długości. GIPS na kilka tygodni. I tak, że wytrzymaliśmy bo parę osób z kolejki po kilku godzinach po prostu zrezygnowało. 

Tak po ludzku brakuje mi słów żeby opisać emocje, które nam towarzyszyły. I towarzyszą. Pozostaje się cieszyć, że to nie był uraz głowy i modlić, aby nie musieć tam trafić ponownie. Parafrazując klasyka: Boże chroń nas przed wojną i polską służba zdrowia...

Dziś będzie o naszym dobrym przyjacielu Kapitanie Nauce. Ta seria gier edukacyjno-rozwojowych zdecydowanie przypadła nam do gustu i zarówno Antek, jak i ja, mamy z tych zabaw (ćwiczeń) dużą frajdę. Tym razem trafiliśmy na zestaw "100 zabaw z piłką nożną". Wiadomo, 5 latek ma już swoje zainteresowania zwłaszcza, że podgląda starszego brata, także zafascynowanego piłką nożną.

 Pakiet kart i książeczka przeznaczone są dla dzieci od 4 do 6 roku życia i zdecydowanie dostosowane są do ich potrzeb. Swoją drogą genialny pomysł na połączenie pasjonującego chłopców świata piłki nożnej z zadaniami edukacyjnymi, które w naszym przypadku spełniają rolę rehabilitacyjną oraz dają możliwość doskonalenia Antkowych umiejętności. Dzieci w tym wieku są przecież pełne zapału i chęci, aby poznawać otaczający je świat. Potrafią się skupić już około 30 minut, co daje możliwość zorganizowania i przeprowadzenia całego planu zabawy. Warto także, o czy mówiłam już wielokrotnie, zwrócić uwagę na czynnik emocjonalny - zabawy wzbudzające u dziecka pozytywne uczucia pozwalają mu na spokojną koncentrację i poprawne wykonywanie zadań. Przy doborze ćwiczeń najlepiej stosować kryterium dobrej zabawy i zawsze kończyć zajęcia zanim dziecko zakomunikuje, że jest zmęczone i ma dość. Pakiet 100 zabaw z piłką nożną doskonali także kompetencje matematyczne i językowe. Rozwija umiejętność logicznego myślenia, ćwiczy motorykę małą i pozwala na szlifowanie umiejętności narracyjnych. Dla nas to kolejne  przynajmniej 30 minut (dziennie!) świetnej zabawy :)

Dorysuj brakującą część piłkarskiej koszulki

Zakreśl policjanta, wóz policyjny i numer telefonu na policję

Ale żeby nie było zadania matematyczne też nie są nam obce. Antek uwielbia matematykę, bardzo lubi bawić się cyferkami, co skutecznie wykorzystuję. Tym razem poznawaliśmy znaki mniejszości i większości.

Ps. Dodatkowo cały czas szkolimy przyimki, oraz końcówki fleksyjne :)Ale o tym następnym razem!

Witamy po dość długiej przerwie. Nie lubimy przerw, ale tym razem nagromadziło się tyle obowiązków, że musieliśmy, chcąc im podołać, po prostu troszkę zwolnić :) Uprzejmie donoszę, że kolejne trzy webinary dla Mam za nami :) Teraz z niecierpliwością czekamy na rzeszowskie warsztaty, które mam zaszczyt poprowadzić. To nie zmienia oczywiście faktu, że cały czas mozolnie, jak mróweczki, pracujemy. W tej chwili stoimy przed wyborem ścieżki edukacyjnej dla Antka. Szczerze powiem, że mam mnóstwo dylematów. Po pierwsze jego rówieśnicy odchodzą z przedszkola, a wiadomo, że chcąc rozwijać mowę najlepiej byłoby, aby Antek był wśród dzieci starszych a nie młodszych. Po drugie zastanawiam się czy wiek 5 lat jest odpowiedni, aby pójść już do grupy zerówkowej. Po trzecie czeka nas zmiana środowiska, kolegów itp. bo wybraliśmy inną szkołę niż tą, która znajduje się w naszej miejscowości. Ot dylematy każdej mamy. Zobaczymy. Póki co, stoimy przed tą niełatwą decyzją i zastanawiamy się co dalej?

Jak wspomniałam cały czas nie zwalniamy tempa i ćwiczymy. Ostatnio skupiliśmy się na poszerzeniu zakresu poznawania przyimków oraz na globalnym czytaniu. Ech... o tym drugim mogłabym mówić i mówić :) Wielokrotnie już pisałam o zaletach globalnego czytania. O korzyściach, jakie niesie. O tym, że najlepiej ćwiczyć z dzieckiem kilkanaście minut dziennie zamiast pchać na siłę na zajęcia dodatkowe trwające ponad 45 minut. Wiecie, że zamysł koncepcyjny dziecka sięga zaledwie kilkunastu minut? Że później informacje są nie tylko nieprzyswajane, ale i ignorowane przez mózg? Dlatego najlepiej robić to samemu w domu (jak wiedzą moje stałe bywalczynie - to nic trudnego!) i zawsze kończyć zanim dziecko będzie miało dość. Każde ćwiczenie kończcie przed dzieckiem. Najlepiej dodając, że jak tylko będzie chciało pobawicie się  z nim również jutro. To zadziwiające, jak dzieci uwielbiają bawić się z rodzicem. I jak to wpływa na ich rozwój. To nieprawda, że nie mamy czasu dla dzieci. Po prostu stawiamy wyżej inne rzeczy nad ich potrzeby. To błąd. I warto czasem zwolnić. Ja tak zrobiłam :) Polecam!

A oto nasze zmagania z przyimkami - Antek zna już 4 przyimki - nad, pod, na i w. Teraz przechodzimy o pułap wyżej.

A to relacja z naszego czytania globalnego. Mamy już ok 70 obrazków, które są podpisane. Zadaniem Antka jest wylosowanie obrazka i znalezienie podpisu :) Oto jak mu idzie:

Dla relaksu jeszcze zajęcia z motoryki małej. Uwielbiamy!

Efekt zmagań - papuga :)